و نه بيم از حال خلق ناآگاه . ( 17 ) وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً بِقَدَرٍ و فرستاديم از آسمان آبى به تقدير ، فَأَسْكَنَّاهُ فِي الْأَرْضِ پس قرار داديم وى را « 1 » در زمين به تدبير ، وَ إِنَّا عَلى ذَهابٍ بِهِ لَقادِرُونَ و ماييم بر بردن وى قدير . ( 18 ) فَأَنْشَأْنا لَكُمْ بِهِ جَنَّاتٍ مِنْ نَخِيلٍ وَ أَعْنابٍ پديد آورديم مر شما را بدين آب بوستانها ، از انگور [ ها ] و خرماستانها ؛ لَكُمْ فِيها فَواكِهُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ مر شما راست در وى ميوه‌هاى فراوان ، و از وى خوريت به تابستان و زمستان . ( 19 ) وَ شَجَرَةً تَخْرُجُ مِنْ طُورِ سَيْناءَ و پديد آورديم درخت مبارك « 2 » زيتون ، از طور مبارك « 3 » ميمون تَنْبُتُ بِالدُّهْنِ وَ صِبْغٍ لِلْآكِلِينَ برويد با روغن فراوان ، و با نان‌خورش خورندگان . ( 20 ) وَ إِنَّ لَكُمْ فِي الْأَنْعامِ لَعِبْرَةً و مر شما راست در چهارپايان عبرت نُسْقِيكُمْ مِمَّا فِي بُطُونِها مىخورانيم شما را از آنچه « 4 » در شكمهاى ايشان است از شير با صفوت وَ لَكُمْ فِيها مَنافِعُ كَثِيرَةٌ وَ مِنْها تَأْكُلُونَ و مر شما راست در ايشان منفعتهاى بسيار و از گوشتهاى ايشان مىخوريت ، وَ عَلَيْها وَ عَلَى الْفُلْكِ تُحْمَلُونَ و بر پشتهاى ايشان و در كشتىها گرد عالم برده مىشويت . ( 22 - 21 ) . وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً إِلى قَوْمِهِ فَقالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ و فرستاديم نوح را به سوى قومش گفت اى قوم من مر خداى را پرستيت ، ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ أَ فَلا تَتَّقُونَ نيست شما را « 5 » جز وى خداى [ ا ] از وى نمىترسيت . ( 23 ) فَقالَ الْمَلَأُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُكُمْ گفتند سران كافران قومش كه

--> ( 1 ) - ن : وى را . ( 2 ) - ن و ت : « مبارك » ندارد . ( 3 ) - ن و ت : كوه مبارك . ( 4 ) - ن : آنج . ( 5 ) - ن : مر شما را